دررفتگی آرنج:محدودیت حرکتی و بدشکلی واضح مفصل آرنج همراه با درد شدید

انواع مختلفی از دررفتگی ممکن است در آرنج اتفاق بیفتد. رایج‌ترین نوع دررفتگی در کودکان کم سن و سال، جابجایی سر ابتدایی استخوان رادیوس یا زند زبرین است. این نوع جابجایی به عنوان “آرنج پرستار” و “سندرم آرنج کشیده شده” نیز نامیده می‌شود، زیرا معمولا زمانی ایجاد می‌شود که یک بزرگسال کودک را از آرنجش تاب می‌دهد. در نوجوانان و بزرگسالان جوان، شایع ترین نوع دررفتگی آرنج، جابجایی خلفی اولنا یا استخوان زند زیرین است. بسته به تعداد ساختارهای درگیر، این امر می‌تواند یک آسیب جدی باشد. یک جابجایی پیچیده ممکن است پایان فعالیت حرفه‌ای یک ورزشکار باشد. عارضه اصلی آرنج دررفته زمانی اتفاق می‌افتد که عصب و عروق خونی به علت اختلالات استخوانی به خطر بیفتند. اگر ضربان در دست و مچ دست وجود نداشته باشد، دررفتگی باید بلافاصله برطرف شود تا یکپارچگی و بافت‌های عضلات و دیگر ساختارهای بافت نرم حفظ شوند.

علل دررفتگی آرنج

علت بیشتر دررفتگی‌های آرنج معمولا افتادن است، که اغلب بازو به‌طور کامل گسترده شده است. با این حال، هر آسیب تکانشی (مانند تصادف ماشین یا سقوط اسکی) می‌تواند منجر به دررفتگی آرنج شود.”آرنج پرستار” یک نوع خاص از جابجایی آرنج است که اغلب در کودکان کم سن و سال رخ می‌دهد که ضربه ناگهانی به ساعدشان وارد شده است. نتیجه این اتفاق، جابجایی (دررفتگی) سر استخوان زند زبرین در آرنج است. این نوع از دررفتگی در کودکان کمتر از 5 سال معمول است.

  علائم دررفتگی آرنج

• احساس ترک خوردن یا شکستن
• درد فوری و شدید
• تورم سریع
• از دست دادن کل عملکرد (عدم توانایی حرکت یا استفاده از آرنج و دست)
• تغییر شکل واضح
• آرنج کمی خم شده و توسط بازوی آسیب ندیده پشتیبانی می‌شود.
• بی‌حسی و یا ضعف دست و انگشتان

 اختلالات آرنج چگونه تشخیص داده می‌شود؟

پزشک شما می‌تواند اختلالات آرنج را به روش‌های تشخیص دهد:

• معاینه فیزیکی و تاریخچه پزشکی
• اشعه ایکس
• سی تی اسکن
• اسکن MRI
• الکترومیوگرافی (EMG)
• بیوپسی یا تکه برداری مایع بورا

اختلالات آرنج چگونه درمان می‌شوند؟

درمان بسته به اختلال آرنج و علائمی که شما تجربه می‌کنید، متفاوت است. بیشتر اختلالات آرنج نیاز به درمان محافظه کارانه دارند. اگر علائم شما بهبود نیافته باشند، جراحی آخرین اقدام است. گزینه‌های درمان شما عبارتند از:

استراحت   

اقدام خاصی را که باعث دررفتگی آرنج شما شده است، تکرار نکنید و سعی کنید از حرکات دردناک جلوگیری کنید. بلند کردن بار سنگین یا فعالیت سربار را تا زمانی که آرنج شما بهتر می‌شود، محدود کنید. 

یخ / گرما

قرار دادن یخ روی آرنج شما باعث کاهش التهاب و درد می‌شود. از یک بسته سرد، یک کیسه سبزیجات یخ زده یا یک حوله پر از قالب‌های یخ برای 15 تا 20 دقیقه در هر زمان استفاده کنید. این کار را هر چند ساعت یک بار در دو روز اول انجام دهید. پس از دو یا سه روز، زمانی که درد و التهاب بهبود یافته است، بسته‌های گرم یا پد گرم کننده ممکن است به آرامش بخشیدن به عضلات فشرده و دردناک کمک کنند. گرم کردن را به مدت 20 دقیقه در هر بار محدود کنید.

 داروها        

درمان ممکن است شامل استفاده از داروهایی برای کاهش درد باشد. از داروهای ضد درد مانند آسپرین، استامینوفن (تیلنول) یا داروهای ضد التهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Motrin، Advil) یا ناپروکسن (Aleve) استفاده کنید. 

تزریق استروئید               

ورزشکاران معمولا بیشتر از درمان فیزیکی برای بی ثباتی آرنج بهره‌مند می‌شوند. تزریق استروئید نیز برای کمک به درمان بیماری و به حداقل رساندن درد استفاده می‌شود. پزشکان از تزریق درمانی تحت هدایت خاص بیمار استفاده می‌کنند. تزریق می‌تواند پس از شش هفته در بیماران با درد مداوم متوسط ​​تا شدید تکرار شود.

استفاده از بریس یا بی حرکت کردن     

فردی که یک بار آرنجش دررفته است، بیشتر احتمال دارد که دوباره دچار این مشکل شود. برای جلوگیری از جابجایی آرنج، بسته به آسیب وارد شده، پزشک یک بریس خوب برای تثبیت آرنج به شما تجویز می‌کند تا به شما کمک کند آرنج را در طول انجام ورزش یا فعالیت‌های روزمره ثابت نگه دارید. بریس‌های آرنج یا بی‌حرکت کردن آرنج می‌تواند به بهبود آرنج کمک کرده و از آسیب دیدن مجدد آن در زمان درمان جلوگیری کند.

 پد آرنج            

پزشکان شما را راهنمایی می‌کنند تا برای محافظت از آرنج خود در هر زمانی که ممکن است، از پد آرنج استفاده کنید. این کار به درمان آرنج شما کمک خواهد کرد و از شکستن آرنج در هنگام افتادن در طول ورزش یا انجام فعالیت‌های روزانه جلوگیری می‌کند. پد آرنج می‌تواند برای پیشگیری از شکستگی و آسیب‌های جدی آرنج مفید باشد. 

فیزیوتراپی               

ماهیت آسیب و علت آن هرچه باشد، اگر شما دررفتگی آرنج داشته باشید، بعد از اینکه مفصل آرنج شما به درستی در جای خود قرار گرفته و هر آسیب ثانویه برطرف شده است، احتمال دارد به فیزیوتراپی نیاز داشته باشید. برای اینکه آرنج خود را به وضعیت سلامت اولیه بازگردانید، باید فیزیوتراپی انجام دهید. هنگامی‌که درد و تورم کاهش یافته است، ممکن است برای توانبخشی، فیزیوتراپی تجویز شود. پزشک به شما تمرینات غیرفعال می‌دهد که می‌توانید برای تقویت عضلات آرنج و بازگرداندن دامنه حرکات و تحرک آرنج خود انجام دهید.

توانبخشی

پس از یک دوره بی‌حرکت شدن، تمرینات حرکتی ملایم باید به منظور افزایش دامنه حرکت در مفصل آرنج آغاز شود.هنگامی‌که محدوده حرکت به حالت طبیعی نزدیک شد، تمرینات تقویتی برای عضلات اطراف آرنج باید آغاز شود.

تحریک الکتریکی   

تحریک الکتریکی استفاده شده توسط پزشکان به منظور جلوگیری یا کاهش درد شکستگی آرنج بسیار سودمند است. تحریک الکتریکی برای کمک به درمان بیماری و به حداقل رساندن تورم و درد دررفتگی آرنج و پیشگیری از فرآیند درمان به عضلات آرنج اعمال می‌شود. 

درمان از طریق جراحی             

در دررفتگی پیچیده آرنج، جراحی ممکن است برای بازگرداندن تراز استخوان به حالت اول و ترمیم رباط‌ها ضروری باشد. تعدیل دررفتگی پیچیده آرنج و نگهداشتن مفصل در خط خود می‌تواند دشوار باشد. جراحی بازسازی دیرهنگام می‌تواند با موفقیت حرکت را به بازوهای خشک شده و ضرب دیده بازگرداند. این جراحی، بافت زخم و رشد استخوان اضافی را از بین می‌برد. همچنین موانع حرکت را برطرف می‌کند. اگر هماهنگی استخوان‌ها خوب نباشد، با گذشت زمان افزایش خطر آرتروز در مفصل آرنج وجود دارد؛ آرنج به‌طور عادی حرکت و چرخش نمی‌کند؛ یا آرنج به دررفتگی و جابجایی ادامه می‌دهد.

تمرینات و حرکات ورزشی

برای شروع، تمرینات پایه‌ای آرنج باید حدود 10 بار، 3 بار در روز انجام شود. با افزایش تقویت آرنج، تمرینات می‌توانند به تدریج از نظر تکرار و قدرت انقباض افزایش یابند، اگر این امر سبب ایجاد یا افزایش درد نشود. 

دو سر بازویی استاتیک          

این تمرین را با موارد زیر شروع کنید:

• همان‌طور که در شکل نشان داده شده است آرنج خود را در کنار خود قرار دهید و 90 درجه خم کنید و کف دست‌ رو به بالا باشد.
• به دست دیگر خود رو به بالا فشار آورید تا عضله دو سر بازویی شما سفت شود.
• 5 ثانيه این حالت را نگه داريد و 10 بار تا جایی که درد ندارید، آن را با بیشترین فشار ممکن تکرار کنيد.

 عضله سه سر استاتیک           

این تمرین را با موارد زیر شروع کنید:

• آرنج خود را در کنار خود قرار دهید و آن را 90 درجه خم کنید.
• همان‌طور که در شکل نشان داده شده است، کف دست شما باید رو به داخل باشد و دست شما به صورت مشت باشد.
• به دست دیگر خود رو به پایین فشار آورید و عضلات پشت بازوی خود را سفت کنید.
• 5 ثانيه این حالت را نگه داريد و 10 بار تا جایی که درد ندارید، آن را با بیشترین فشار ممکن تکرار کنيد. 

مقاومت رو به بالا در برابر ریسمان         

این تمرین را با موارد زیر شروع کنید:

• همان‌طور که در شکل نشان داده شده است، یک ریسمان مقاوم را در اطراف دست خود بگیرید.
• آرنج شما باید در کنار شما بوده و 90 درجه خم شود.
• به آرامی ساعد خود را در خلاف جهت مقاومت ریسمان بچرخانید به‌طوری که کف دست شما رو به بالا قرار گیرد.
• 3 مجموعه از 10 تکرار را تا جایی که ممکن است و شما راحت و بدون درد هستید انجام دهید.

 مقاومت رو به پایین در برابر ریسمان

این تمرین را با موارد زیر شروع کنید:

• همان‌طور که در شکل نشان داده شده است، یک ریسمان مقاوم را در اطراف دست خود بگیرید.
• آرنج شما باید در کنار شما بوده و 90 درجه خم شود.
• به آرامی ساعد خود را در خلاف جهت مقاومت ریسمان بچرخانید به‌طوری که کف دست شما رو به پایین قرار گیرد. 3
• مجموعه از 10 تکرار را تا جایی که ممکن است و شما راحت و بدون درد هستید انجام دهید. 

مقاومت پیچ عضله دو سر در مقابل ریسمان

این تمرین را با موارد زیر شروع کنید:

• همان‌طور که در شکل نشان داده شده است، یک ریسمان مقاوم را در زیر پا و در اطراف دست خود بگیرید.
• آرنج و پشت شما باید صاف باشد.
• به آرامی آرنج خود را در خلاف جهت مقاومت ریسمان بچرخانید به‌طوری که عضله دو سر بازویی شما سفت شود.
• 3 مجموعه از 10 تکرار را تا جایی که ممکن است و شما راحت و بدون درد هستید انجام دهید.

مقاومت کشش عضله سه سر در مقابل ریسمان

این تمرین را با موارد زیر شروع کنید:

• همان‌گونه که در شکل نشان داده شده است، یک ریسمان مقاوم را در هر دو دست خود به‌صورتی که در ارتفاع مچ به‌طور ایمن گره خورده است، بگیرید.
• آرنج شما باید شروع به خم شدن کند. در حالی‌که پشت خود را صاف نگه داشته‌اید، به آرامی آرنج خود را بر خلاف مقاومت ریسمان صاف کنید و عضلات پشت بازو را سفت کنید.
• 3 مجموعه از 10 تکرار را تا جایی که ممکن است و شما راحت و بدون درد هستید انجام دهید.

چطور می‌توانید از اختلالات آرنج جلوگیری کنید؟

بیشتر اختلالات آرنج ناشی از کار بیش از حد و صدمه است. شما می‌توانید به روش‌های زیر از آنها جلوگیری کنید:

• اصلاح تکنیک‌های ورزشی نادرست
• استفاده از اندازه مناسب در تجهیزات ورزشی
• استفاده از تنش مناسب در راکت
• گرم کردن و کشش مناسب
• استفاده از گارد آرنج

همچنین مهم است که در انجام حرکات تکراری استراحت داشته باشید. تمریناتی که می‌تواند باعث تقویت عضلات اطراف مفصل آرنج شما شود را انجام دهید. برای مشاوره و توصیه با پزشک خود صحبت کنید.

سوالات متداول

چقدر طول می‌کشد تا دررفتگی آرنج به‌طور کامل بهبود یابد؟

3-6ماه طول می‌کشد. شما ممکن است تا 10 تا 15 درجه از حرکات آرنج را به‌طور دائمی از دست داشته باشید.

چه مدت باید از تخته شکسته‌بندی استفاده کنم؟

برای 7 تا 10 روز در صورت عدم وجود عوارض باید از تخته شکسته‌بندی استفاده کنید. شما به فیزیوتراپی نیاز خواهید داشت تا حرکت مفصل آرنج خود را دوباره به‌دست آورید. پزشک شما از شما خواهد خواست که تمرینات ساده‌ای را در خانه انجام دهید. شما همچنان باید پزشک خود را ملاقات کنید. او می‌تواند به شما در مورد نحوه بهبود سریع‌تر و بهتر کمک کند.

چه کسی مبتلا به  دررفتگی آرنج می‌شود؟

نیروی قابل توجهی برای دررفتگی آرنج نیاز است. این نوع آسیب در هنگام بازی کردن ورزش‌های تماسی (نظیر فوتبال) و یا در هنگام سقوط از ارتفاع قابل توجهی بر روی بازو (نظیر پرش با نیزه) اتفاق می‌افتد. ورزشکاران می‌توانند این نوع آسیب را در تعدادی از ورزش‌های دیگر مانند کشتی، ژیمناستیک، اسکیت، و اسکیت بوردینگ نیز ببینند.

“کپی فقط با ذکر منبع و لینک بلامانع است.”