آرتروز گردن بعلت پارگی مفاصل، ساییدگی ستون فقرات و مهره‌های گردن

آرتریت (آرتروز) یک بیماری است که بر روی مفاصل بدن انسان اثر می‌گذارد و موجب التهاب و جلوگیری از انعطاف پذیری و تحرک بیمار می‌شود. آرتروز یکی از شایع‌ترین بیماری‌های جسمی است که میلیون‌ها نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

انواع مختلفی از آرتروز بسته به اینکه کدام قسمت بدن آسیب دیده باشد وجود دارد. اگر مفاصل به علت "سایش و فرسایش" طبیعی تحت تأثیر قرار گیرند، این حالت استئوآرتریت نامیده می‌شود.

اگر التهاب ناشی از عوامل اتوایمیون باشد، آن را آرتریت روماتوئید می‌نامند. نوع دیگری به نام آرتروز پسوریاتیک به علت التهاب پوست ایجاد می‌شود.

نوع دیگری از آرتروز که چندان رایج نیست به عنوان استئوآرتریت گردن و یا به طور معمول به عنوان آرتروز گردن شناخته می‌شود. این نکته را به یاد داشته باشید، آرتروز طبیعی می‌تواند عضلات و مفاصل گردن را تحت تأثیر قرار دهد. ساییدگی مهره‌های گردن متفاوت از آن است و دارای ویژگی‌های قابل تشخیص مختص خود است.

استئوآرتریت گردن می‌تواند زندگی را تغییر دهد و بطور قابل توجهی جنبش و انعطاف پذیری گردن را محدود کند. تشخیص زودهنگام آرتروز درمان سریع را ممکن می‌سازد که احتمالاً می‌تواند روند دژنراتیو را آهسته کند یا حداقل علائم را از بین ببرد و عملکرد را بهبود بخشد.

دکتر سعیدی پس از انجام تصویربرداری‌های لازم و تشخیص دقیق آرتروز گردن با روش‌های درمانی موثری از جمله فیزیوتراپی و تزریق پی آر پی به شما درغلبه به این بیماری کمک خواهد کرد.

برای کسب اطلاعات بیشتر و یا رزرو نوبت با شماره تلفن‌های 02166533245 تماس حاصل فرمایید.

استئوآرتریت سرویکال یا آرتروز گردن چیست؟


آرتروز گردن را می‌توان به عنوان یک زیر گروه از استئوآرتریت با علائم و ناراحتی مشابه اما به طور عمده در اطراف گردن در نظر گرفت. آرتروز گردن عمدتاً ناشی از شکستگی غضروف محافظ در مفصل به علت فرآیند سایش و فرسایش است. این ساییدگی باعث می‌شود که حرکت ملایم و روان بین استخوان‌ها و انعطاف پذیری و تحرک کاهش یابد.

آرتروز گردن زمانی اتفاق می افتد که این وضعیت در ستون فقرات گردن به وجود می‌آید و مفاصل فاست را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مفاصل فاست نقش مهمی در تسهیل انعطاف پذیری دارند و شامل غضروف‌های صاف در سطوح بالا و پایین سطح مفصلی هستند.

به دلیل ساییدگی و فرسایش، غضروف‌ها شروع به شکستن می‌کنند و باعث ایجاد اصطکاک بین استخوان‌ها می‌شوند، در خصوص آرتروز گردن این امر موجب ساییدگی مفاصل فاست گردن می‌گردد. ساییدگی مهره‌های گردن موجب تورم و التهاب و در نتیجه آرتروز گردن می‌شود. آرتروز گردن معمولاً در افراد میانسال و سالخوردگان رخ می‌دهد.

علائم آرتروز گردن


درد مزمن و سفتی علائم اولیه همراه با آرتروز گردن می‌باشند.

سایر علائم مربوط به آرتروز گردن عبارتند از:

·        گردن درد که در هنگام انجام فعالیت زمانی که بیمار در حالت ایستاده است بدتر می‌شود

·        گردن درد که به درد در بازو یا شانه منتهی می‌شود

·        بی حسی و ضعف در بازوها، دست‌ها، انگشتان دست

·        ضعف در پاها، مشکل در راه رفتن، از دست دادن تعادل

·        صدا دادن مهره‌های گردن در هنگام حرکت

·        سردرد

آرتروز گردن همچنین می‌تواند بر خواب، توانایی کار کردن و توانایی انجام فعالیت‌های معمول روزانه تأثیر گذارد.

تشخیص آرتروز گردن


تشخیص ساییدگی مهره‌های گردن مبتنی بر معاینه بیمار است:

معاینات فیزیکی و عصبی

متخصص ستون فقرات معاینات فیزیکی و عصبی را انجام خواهد داد. در معاینه فیزیکی، پزشک وضعیت بیمار، میزان حرکات (چقدر خوب و تا چه میزان می‌تواند مفاصل خاصی را حرکت دهد) و وضعیت جسمی را مشاهده خواهد کرد و هرگونه حرکتی که باعث درد می‌شود را مورد توجه قرار خواهد داد. پزشک ستون فقرات را لمس خواهد کرد، انحنا و تراز آن را معاینه می‌کند و هر گونه اسپاسم عضلانی و حساسیت را مورد ارزیابی قرار می‌دهد.

در طول معاینه عصبی، متخصص ستون فقرات، رفلکس، قدرت عضلانی، تغییرات عصبی و میزان گستردگی درد (یعنی این که آیا درد از پشت به قسمتهای دیگر بدن کشیده شده است) را آزمایش می‌کند. همچنین پزشک علائم دیگری نظیر بی حسی، گز گز کردن، یا مشکلات روده و / یا مشکلات مثانه را بررسی می‌کند. معاینه عصبی در صورت وجود اسپوندیلوز بسیار مهم است زیرا این بیماری می‌تواند اعصاب و حتی نخاع شما را تحت تأثیر قرار دهد.

تست‌های تصویربرداری

همانطور که متخصص ستون فقرات برای تشخیص معاینات را انجام می‌دهد، ممکن است برخی از آزمایشات تصویربرداری را نیز انجام دهد. شما ممکن است نیاز به انجام تست تصویربرداری اشعه ایکس، سی تی اسکن یا ام آر آی داشته باشید. برای آرتروز، سی تی اسکن و ام آر آی روش‌های خوبی برای جمع آوری اطلاعات در مورد بخش‌های متعدد آناتومی نخاعی هستند. با انجام تست تصویربرداری اشعه ایکس، پزشک شما قادر خواهد بود عناصر استخوانی ستون فقرات، مهره‌ها و در صورت وجود اسپور استخوان (استئوفیت ها) را مشاهده نماید.

اگر پزشک فکر می‌کند که آسیب عصبی وجود دارد، ممکن است نیاز به انجام آزمایش خاصی به نام الکترومیوگرافییا ای‌ام جی داشته باشید. این تست یکنواختی و کارایی اعصاب شما را اندازه گیری می‌کند (این که تا چه اندازه اعصاب درست عمل می‌کنند).

 اسکن استخوان

پزشک شما همچنین می‌تواند از شما درخواست کند اسکن استخوان را برای تشخیص وضعیتی به نام اسپوندیلیت انجام دهید. مقدار بسیار کمی از مواد رادیواکتیو به یک رگ خونی بیمار تزریق می‌شود. این مواد از طریق جریان خون شما حرکت می‌کنند و توسط استخوان‌های شما جذب می‌شوند. مواد رادیواکتیو توسط ناحیه‌ای که در آن فعالیت غیر طبیعی مانند التهاب وجود دارد، بیشتر جذب خواهند شد. اسکنر می‌تواند مقدار مواد رادیواکتیو را در تمام استخوان‌های شما را تشخیص دهد و "نقاط داغ" (مناطقی که مواد رادیواکتیو بیشتری را جذب کرده‌اند) برای کمک به پزشک شما در کشف مکان اصلی بیماری بسیار موثرند. اسکن استخوان می‌تواند شکستگی ناحیه التهابی غیرطبیعی را نیز نشان دهد.

چگونه می‌توان آرتروز گردن را درمان و از بروز آن جلوگیری کرد؟


اگر علائم ساییدگی مهره‌های گردن نسبتاً خفیف باشد، درمان‌های غیر جراحی توصیه می‌شوند. هدف درمان این است که درد را کاهش دهیم و از فشرده سازی عصب جلوگیری کنیم.

تغییرات در سبک زندگی و رژیم غذایی

یکی از دلایل اصلی آرتروز گردن شیوه زندگی غیر متحرک است. پیشرفت تکنولوژی و گجت ها مسائل را برای نسل جدید پیچیده‌تر کرده است. استفاده طولانی مدت از کامپیوتر می‌تواند بر روی گردن تأثیر گذارد و منجر به بروز مسائل جدی با افزایش سن گردد.

تغییر دادن سبک زندگی و هدایت یک زندگی فعال با انجام تمرینات ورزشی مانند شنا، ایروبیک و غیره می‌تواند به جلوگیری از آرتروز گردن کمک کند.

همچنین پیروی از رژیم غذایی گیاهی، مصرف مواد غذایی پروبیوتیک مانند ماست و پنیر و فیبرهای غذایی مانند بروکلی، برنج قهوه‌ای، جوانه و غیره می‌تواند باعث کاهش التهاب و عوارض و پیشرفت بیماری شود.

کم آبی

از دست دادن آب بدن می‌تواند سفتی و درد در عضلات، مفاصل، اعصاب و دیسک‌های ستون فقرات ایجاد کند. اگر کسی در حال حاضر از آرتروز گردن رنج می‌برد و خود را هیدراته نمی‌کند، ممکن است التهاب و تورم افزایش یابند

بدن شما از حدود هفتاد درصد آب تشکیل شده است. آب در خون، مایعات مختلف موجود در سلول‌ها، مایعات سینوویال مفاصل و بسیاری دیگر از اجزای کوچک بدن موجود است. کم آب شدن بدن روانکاری را در مفاصل کاهش می‌دهد و باعث دفع ضعیف مواد سمی می‌شود. این امر باعث ایجاد رادیکال‌های آزاد و پاتوژن های مضر در داخل بدن می‌شود.

داروها

برای درمان آرتروز گردن داروهایی مانند داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs)، ضد دردهای غیر نارکوتیک یا تزریق کورتیکواستروئید ها ممکن است استفاده شوند. برای ساییدگی شدید مهره‌های گردن، آرامبخش عضلانی نیز ممکن است به همراه داروهای ضد درد تجویز شوند.

یخ درمانی

 یخ باعث تنگ‌تر شدن رگ‌های خونی در ناحیه می‌شود. این تأثیر وازوکانستریکشن نام دارد. این روند کمک می‌کند تا التهابی کهم. جب بروز درد می‌شود، کنترل گردد. برخی از راه‌های استفاده از یخ شامل استفاده از بسته‌های سرد، یخ کیسه‌ای یا ماساژ با یخ می‌باشد. بسته‌های سرد یا کیسه‌های یخ معمولاً به مدت 10 تا 15 دقیقه رویناحیه قرار می‌گیرند. ماساژ یخ با مالیدن مکعب یخ یا فنجان یخ روی نقطه مورد نظر یا نقطه حساس انجام می‌شود. این کار به آسانی انجماد یک فنجان کاغذی کوچک پر از آب است. هنگامی که آب یخ می زند، به راحتی می‌توان بالای این فنجان را پاره کرد و یخ را در نقطهٔ حساس به مدت سه تا پنج دقیقه یا تا زمانی که بی حس شوید، قرار داد.

درمان فیزیکی

درمان فیزیکی به عنوان یک درمان مؤثر برای کاهش درد مفصلی و آرتروز عمدتاً توسط پزشکان توصیه می‌شود. درمان فیزیکی یک بخش از درمان‌های توانبخشی است. درمان فیزیکی شامل ارزیابی و درمان بیماری اسکلتی عضلانی تحت نظارت پزشک متخصص انجام می‌شود. اگر می‌خواهید سرعت زمان بهبودی خود را افزایش دهید، پزشک ممکن است از شما بخواهد موارد یا درمان‌های زیر را انجام دهید:

بالش مناسب را انتخاب کنید

نکات اصلی در مورد انتخاب یک بالش خوب برای کاهش درد آرتروز گردن عبارتند از:

  • بالش باید به اندازه کافی پهن باشد تا فاصله بین شانه‌ها و گردن شما را حفظ کند.
  • شما باید بتوانید بالش را شکل داده و تغییر شکل دهید. به این صورت که بتوانید آن را به شکل دلخواه خود و به صورت حمایتی در بیاورید.
  • برای افرادی که به پهلو می‌خوابند، بالش باید به اندازه کافی دراز باشد تا فضای بین تشک و گوش شما پر شود.
  • از استفاده از بالش صاف پرهیز نمایید. دلیل این است که بالشی که بیش از حد صاف است سر شما را درموقعیتی پایین‌تر از ستون فقرات شما قرار می‌دهد.

استفاده از کلار گردن

استفاده از کلار سخت گردن یکی از راه‌های محافظه کارانه و در عین حال مؤثر برای جلوگیری از آرتروز گردن است. این وسیله به جلوگیری از بی ثباتی ستون فقرات گردن کمک خواهد کرد. کلار گردن اساساً حرکت گردن را محدود می‌کند در حالی که همزمان به عنوان یک سیستم پشتیبانی نیز عمل می‌کند.

در حالی که برخی از کارشناسان پیشنهاد می‌کنند که رویکرد تهاجمی موبیلیزاسیون و ورزش به عنوان بهترین راه برای مقابله با آرتروز گردن است، بیشتر مطالعات نتیجه گیری می‌کنند که این روش‌ها در بلندمدت هیچ مزیتی به همراه نخواهد داشت و تنها باعث ایجاد آسیب می‌شود.

با این حال، کلار گردن برای افرادی که دارای التهاب و تورم شدید هستند، تا زمانی که از طریق کمک‌های پزشکی بهتر ‌شوند، کمک کننده است.

ماساژ درمانی را امتحان کنید

ماساژ درمانی یک درمان جایگزین برای کاهش درد است. درمانگران ماساژ بیشتر از دست و انگشتان خود استفاده می‌کنند، اما بعضی از آنها از ساعد، آرنج و یا حتی پای خود برای ماساژ عضلات و بافت نرم نیز استفاده می‌کنند. مقدار فشار استفاده شده و جهت حرکت متغیر است.

هدف از ماساژ درمانی ریلاکس شدن عضلات و بافت نرم، افزایش خونرسانی و اکسیژن به منطقه‌ای که ماساژ داده شده است، گرم شدن منطقه آسیب دیده و کاهش درد می‌باشد.

 برخی از انواع شناخته شده و محبوب ماساژ عبارتند از:

  • ماساژ سوئدی
  • ماساژ عمیق بافت‌ها
  • نقاط ماشه ای
  • ماساژ شیاتسو

طب سوزنی

طب سوزنی یک روش طبیعی و مؤثر برای مقابله با ساییدگی مهره‌های گردن است. گفته شده است که یک دوره درمان طب سوزنی، که حدود 10 روز است، می‌تواند بسیاری از علائم آرتروز گردن را در فرد رفع کند.

گرما و الکترو تراپی

اثبات شده است که استفاده از هر چیز گرم یا داغ در در مناطق دچار درد، التهاب و تورم را کاهش می‌دهد. همین روند برای آرتروز گردن نیز قابل استفاده است. استفاده از لامپ‌های مادون قرمز، استفاده از موم داغ یا قرار دادن کیسه‌های داغ روی منطقه آسیب دیده می‌تواند به کاهش درد و تورم کمک کند.

روش الکتروتراپی نیز ثابت کرده است که علائم ناشی از آرتروز گردن را کاهش می‌دهد.

اولتراسوند

یک دستگاه اولتراسوند امواج صوتی با فرکانس بالا را تولید می‌کند که به سمت ناحیه آسیب دیده هدایت می‌شوند. با عبور از بافت‌های بدن، این امواج مولکول‌ها را می‌لرزاند. این لرزش باعث ایجاد اصطکاک و گرما می‌شود زیرا موج از طریق بافت عبور می‌کند. باقی امواج در بافت‌های عمیق‌تر بدن به انرژی گرمایی تغییر پیدا می‌کنند. این اثر حرارت کمک می‌کند تا ناحیه آسیب دیده تحریک شود و یک منبع جدید از مواد مغذی و غنی از اکسیژن ایجاد گردد. درمان‌های اولتراسوند یک راه برای درمانگر شما برای رسیدن به بافت‌هایی است که بیش از دو اینچ از سطح پوست شما فاصله دارند.

کشش

مفاصل و عضلات آسیب دیده گردن اغلب در هنگام استفاده از "کشش" احساس بهتری دارند. پزشک ابتدا این درمان کششی را به طور آزمایشی انجام می‌دهد تا ببینید آیا  این نوع درمان شما را تسکین می‌دهد یا خیر. کشش را می‌توان به روش‌های مختلفی انجام داد. دستگاه‌های کشش وجود دارند که به شما اجازه می‌دهند راحت با یک هالتر یا بالش در پشت گردن دراز بکشید. دستگاه برای انجام درمان کشش برای مدت زمان و فشار خاصی روی این هالتر یا بالش تنظیم شده است. کشش دستی یک روش دیگر قابل انجام است که کشش برای درجات مشخصی را روی گردن شما اعمال می‌کند. انواعی از دستگاه کشش وجود دارند که می‌توانند در خانه استفاده شوند. مقدار کشش استفاده شده بستگی به شرایط شما دارد. فشار ملایم خاموش / روشن ممکن است در اوایل برای کمک به کنترل درد یا درد ناشی از ساییدگی مهره‌های گردن استفاده شود. کشش قوی‌تر می‌تواند در صورت وجود سفتی یا آسیب دیدگی ملایم مفاصل استفاده شود.

درمان پرولوزون

درمان پرولوزون به این دلیل نامگذاری شده است که این نوع روش شامل تزریق اوزون و مواد مغذی پزشکی است که باعث تکثیر، بازسازی و ترمیم مفاصل، غضروف، ماهیچه‌ها، تاندون‌ها، رباط‌ها، منیسک ها و بورسا می‌شود، زمانی که این اجزاء دچار دژنراسیون و آسیب شده‌اند و یا دردناک و ضعیف هستند. درمان پرولوزون باعث تحریک تولید سلول‌های بنیادی می‌شود. سلول‌های بنیادی سلول‌های اولیه بدن هستند که برای ترمیم بافت‌های آسیب دیده مورد استفاده قرار می‌گیرند. علاوه بر تولید سلول‌های بنیادی، این درمان همچنین باعث تحریک تجمع و فعالیت فیبروبلاست ها و کندروبلاست ها می‌شود. این سلول‌ها پیش سازهای ساختار کلاژن و غضروف هستند که بدن از آن‌ها برای کمک به بازسازی عضلات آسیب دیده، تاندون‌ها، رباط‌ها و غضروف استفاده می‌کند. این افزایش در فعالیت‌های ترمیم سلولی، بافت‌های آسیب دیده را تقویت و سفت می‌کند، به این ترتیب باعث ایجاد ثبات در ناحیه می‌شود و در بیشتر موارد عامل ایجاد کننده‌ی درد و سفتی را از بین می‌برد.

درمان با پلاسمای غنی از پلاکت یا پی آر پی

درمان پی آر پی استفاده از ماده‌ای با خواص بهبود دهنده قابل توجهی از خون است که برای درمان زخم‌ها و آرتروز استفاده می‌شود. پی آر پی حاوی غلظتی از فاکتورهای رشد و پلاکت‌ها است که در هنگام تزریق به بافت آسیب دیده، یک فرایند ترمیمی را ایجاد می‌کند. مقدار کمی خون برای پی آر پی مورد نیاز است که در یک سیستم سرنگ دابل جمع آوری می‌شود و سپس در یک دستگاه سانتریفیوژ قرار داده می‌شود تا پلاسمای غنی از پلاکت‌ها و عوامل رشد جدا شوند. سپس این پلاسمای به دست آمده به مفصل آسیب دیده برای ایجاد بهبودی تزریق می‌شود. کل عملیات حدود 30 دقیقه طول می‌کشد تا انجام شود. شما می‌توانید سه درمان را در یک هفته انجام دهید. پی آر پی درمان جدیدی است که در حال حاظر تحت بررسی است. پزشک قبل از اخذ رضایت بیمار، روش انجام پی آر پی و خطرات احتمالی حاصل از آن را برای بیمار توضیح می‌دهد.

ورزش

هنگامی که دچار درد هستید، می‌خواهید این منطقه را تا آنجا که ممکن است به صورت ثابت و غیر فعال حفظ کنید. اما بهتر است در صورت بروز آرتروز گردن این کار را انجام ندهید. دانشمندان و پزشکان معتقدند که سفتی در اطراف بافت ملتهب زمانی افزایش می‌یابد که شما این منطقه را برای مدت طولانی ثابت نگه دارید.

  • به گفته کارشناسان، کشیدن مفاصل و عضلات به صورت آرام می‌تواند به کاهش درد و تورم کمک کند. تمرینات باید آسان و ساده باشند و نباید شامل وزنه شوند.
  • همیشه به آرامی و به آهستگی حرکت کنید و هرگز کاری را انجام ندهید که فشار ناگهانی بر گردن ایجاد کند.